Dësen Här (1961) ass déif mat der lëtzebuergescher Philharmonia verbonnen. Wéi d’Museker hien also häerzlech op hir vum 17. Oktober invitéiert hunn, huet hien net laang missen nodenken.
Hien ass vun der éischter Minutt un häerzlech begréisst ginn, mat vill Léift a Laachen. Ee nom aneren ass bei hie komm, fir Moien ze soen a kuerz ze schwätzen. Et war kloer, datt seng Frënn sech wierklech gefreet hunn, hien nees ënnert sech ze hunn.
Ufanks war geplangt, just kuerz ze bleiwen, mee d’Musek an d’Stëmmung waren esou besonnesch, datt mir bis zum Schluss bliwwe sinn.
Mat zouenen Aen, ganz am Moment verluer, hunn hien an seng Fra all Minutt vun dem schéinen, emotionalem Optrëtt genoss. Et war ze gesinn dat et hinnen allen zwee immens gutt gedoen huet.
Fir eis war et eng Freed an eng Éier, Deel vun esou engem beréierende Moment ze sinn. Et ass richteg wa gesot gëtt:
Do wou Musek ass, ass och Magie

This gentleman, (1961), has always been deeply engaged with the ‘Luxembourg Philharmonia’. So when the musicians kindly invited him to attend their dress rehearsal on Friday the 17th, he didn’t have to think twice—he immediately expressed his wish to go.
From the moment we arrived, he was greeted with warmth and smiles. One by one, everyone came by to say hello and have a chat. It was clear his friends were genuinely happy to have him in their midst.
At first, the plan was just to stay for a short time, but the music and atmosphere were so special, we ended up staying until the end.
With his eyes closed, completely caught up in the moment, he and his wife clearly enjoyed every minute of the beautiful, emotional performance. You could just see—it did them both a lot of good.
For us, it was a joy and an absolute honor to be part of such a touching moment.
It’s true what they say:
—“Where there is music, there is magic.” (Unknown)





